Obszary działalności CIT

Aktualne obszary działalności CIT to:

1. Technologia wykonywania otworów pod połączenia nitowe, śrubowe itp. w elementach (także o małej sztywności) konstrukcyjnych z jednostronnym dostępem (blachach, pakietach, kształtownikach itp.). Technologia umożliwia wykonywanie otworów w pełnym materiale ich obróbkę dokładnościową i umacnianie jednym narzędziem w jednym zabiegu obróbkowym.

2. Technologia umacniania połączeń spawanych. Gorsze właściwości połączeń spawanych, szczególnie pracujących w warunkach obciążeń zmiennych, jest to problem występujący „od zawsze”. Zakres proponowanych prac to: dobór metody umacniania spoin, wykonanie narzędzi i oprzyrządowania oraz dobór parametrów obróbki.

3. Poprawa szczelności połączeń i zmniejszenie zużycia elementów współpracujących w warunkach tarcia ślizgowego, suwliwego (np. trzpień – dławnica). W wielu przypadkach metoda eliminuje obróbkę ścierną, jest tania i ekologiczna, nadaje się do obróbki różnych materiałów (np. o bardzo wysokiej twardości, stali austenitycznych, itp.).

4. Zmniejszenie zużycia tribologicznego (ściernego) i przedłużenie czasu pracy sworzni, wałków itp. pracujących w warunkach smarowania okresowego w środowisku zanieczyszczonym poprzez wytworzenie struktury geometrycznej powierzchni polepszającej warunki smarowania.

5. Tanie i ekologiczne metody obróbki panewek, stwarzająca lepsze warunki smarowania a tym samym współpracy łożysk ślizgowych i zespołów tłok-cylinder. Przez to następuje zmniejszenie ich zużycia oraz poprawa niektórych parametrów eksploatacyjnych.

6. Szybka i wydajna metoda obróbki gładkościowo-wymiarowej (Ra <1 ľm, dokł. H7) wałków bezpośrednio z pręta ciągnionego. Po wykonaniu specjalnego oprzyrządowania możliwa do zastosowania w produkcji jednostkowej a po wykonaniu obrabiarki – w produkcji wielkoseryjnej.

7. Technologie obróbki plastycznej na zimno (nagniatania) przynoszące poprawę różnych właściwości użytkowych, szczególnie odporności na obciążenia zmienne (trwałości i wytrzymałości zmęczeniowej). Umożliwiają także zwiększenie twardości, odporności na różne rodzaje zużycia a także wyeliminowanie z procesu produkcyjnego obróbki ściernej.

8. Technologie reverse engineering (inżynierii odwrotnej) i druku 3DP, umożliwiające wytwarzanie i odtwarzanie integralnych elementów o skomplikowanych kształtach wykonywanych z trudnoobrabialnych stopów metali a także z tworzyw sztucznych.

9. Wykonywanie prototypów części maszyn i urządzeń ze stopów metali i tworzyw sztucznych.

10. Metoda wykonywania i obróbki gładkościowej otworów o skomplikowanym przebiegu (kanałów dolotowych, przewodów doprowadzających, dysz, itp.) w elementach ze stopów metali konwencjonalnych w tym trudnoobrabialnych a także w elementach wykonywanych z tworzyw sztucznych.

11. Nowe technologie konstytuowania warstwy wierzchniej na wysokości czynnej boku zębów kół zębatych. Badania w celu określenia zależności pomiędzy technologią obróbki wykończeniowej a strukturą geometryczną powierzchni, jak również stanem naprężeń własnych oraz zawartością austenitu szczątkowego.

12. Nanoszenie różnorodnych powłok (metalicznych i niemetalicznych, w tym powłok wielowarstwowych), szczególnie antyzużyciowych (poprawiających warunki współpracy par ciernych) i zwiększających trwałość narzędzi do obróbki skrawaniem. Także innych powłok do konkretnych zastosowań.

13. Wytwarzanie różnych, niekonwencjonalnych stopów metali o właściwościach kształtowanych i dobieranych odpowiednio do warunków pracy wykonywanych z nich części maszyn. Optymalizowany jest skład stopu pod kątem uzyskania najlepszych konkretnych jego właściwości.

14. Różnorodne technologie obróbki wykańczającej poprawiające właściwości wytwarzanych części maszyn. W szczególności przedmiot działalności CIT stanowią niekonwencjonalne, dotychczas nie stosowane technologie obróbki powierzchniowej w tym technologie poprawiające właściwości odpowiedzialnych części maszyn ale także technologie proekologiczne i zmniejszające pracochłonność i koszty obróbki.

15. W CIT możliwe jest także wykonywanie szerokiego spektrum prac badawczych – od badań stanu elementów po obróbce takich jak: badania mikro- i nanotwardości, badania naprężeń własnych (in. poobróbkowych, szczątkowych, ostatecznych), struktury geometrycznej (stereometrii) powierzchni, struktury metalograficznej, wad i pęknięć itp. aż do badań właściwości użytkowych (zmęczeniowych, tribologicznych, odporności na korozję i in.) elementów maszyn i gotowych wyrobów wytwarzanych różnymi metodami.

Komentarze są wyłączone.